DURK, JAN EN HERMAN STEENSMA

Durk Steensma, geboren te Surhuisterveen op 2 augustus 1947, begon zijn wielerloopbaan in 1965 bij de nieuwelingen. Zijn eerste wapenfeit was het clubkampioenschap van de WV Drachten bij de nieuwelingen in 1966, waarna hij in 1967 amateur werd. In dat jaar behaalde hij met een team van Drachten het tijdritkampioenschap van het noorden voor ploegen te Steentil. De meest succesvolle jaren waren 1971 en 1972. In 1971 won hij een internationale wedstrijd in Keulen, maar zijn mooiste zege was in 1972 toen hij zijn 'eigen' Ronde van Surhuisterveen won, vóór Gerry Mooy uit Limmen en de Bolswarder Dominicus Lolkema. Ook werd in dat jaar met Drachten een derde plaats behaald tijdens de Nederlandse kampioen- schappen baanachtervolging in Amsterdam. De formatie bestond verder uit Emi Nieuwenhuis, Max van der Klooster en Anne Wiegersma. Hoewel Steensma bijna altijd in de prijzen reed, en soms het erepodium haalde, bleven de grote successen uit. Wel won hij samen met Klaas Stobbe in 1982 de Lee Cooper 24-uursrace, een koppelwedstrijd op het Kalverdijkje te Leeuwarden, maar deze wedstrijd was niet door de KNWU erkend. Elk seizoen zat "Zoef de Haas" meer dan 13.000 kilometer op de fiets. De training was zijn lust en zijn leven. "Eigenlijk vond ik de training nog leuker dan de wedstrijden", stelde de Feanster met het sterke eind- schot, die ook bekend is geworden als materiaal-adviseur van de club. Vele renners kregen hun eerste advies van Steensma, voordat ze in wedstrijdverband uitkwamen. In 1985 vroeg Durk Steensma een veteranenlicentie aan en won de Ronde van Gieten. Op 19 september 1992 was de koppeltijdrit te Menaldum, na 26 jaar wedstrijdfietsen, zijn laatste wedstrijd.

Jan Steensma (geboren op 19 maart 1953 te Surhuisterveen) vroeg in 1972 zijn eerste licentie aan bij de WV Drachten en Omstreken voor de categorie nieuwelingen. Elf jaar duurde het voordat hij zijn eerste triomf binnenhaalde. Op 16 juni 1983 kon hij juichen in Marrum. De toen 30-jarige "staatsamateur", zoals hij zichzelf noemde, omdat hij in de WW zat, profiteerde van een valpartij en won afgetekend. Enkele weken later was het weer raak. In het Belgische Gelmen bij Sint Truiden zat Jan in een kopgroep van veertien renners. Drie kilometer voor de finish ontsnapte hij en won met enkele seconden voorsprong de 104 km lange wedstrijd. In 1987 maakte Jan Steensma tijdens een training een fikse buiteling. Een gat in zijn long, twee gebroken ribben, een gebroken jukbeen en een schouderbreuk waren het trieste gevolg. Het herstel vergde geruime tijd.

Hoewel hij ook op de weg vele prijzen bijeen fietste was zijn specialiteit toch het veldrijden. Vooral op latere leeftijd boekte hij vele successen en werd drie maal kampioen van Nederland bij de veteranen. In 1994 verraste hij op veertigjarige leeftijd vriend en vijand met een derde plaats op het kampioenschap van Nederland bij de veteranen te Sint Michielsgestel. Een jaar later was het helemaal raak: nationaal veteranenkampioen veldrijden te Soestduinen, regionaal kampioen en overwinningen in Wierden, Surhuisterveen, Tubbergen, Eerde, Oss, Zwolle en Berlicum. In 1996 prolongeerde hij zijn nationale titel in Zwolle en behaalde daarnaast elf overwinningen, terwijl hij in 1997 in zijn eigen 'achtertuin' te Surhuisterveen voor de derde maal Nederlands kampioen werd. Ook in 1998 was Jan Steensma torenhoog favoriet voor de nationale titel. Met veertien zeges uit vijftien starts, een vorstelijk moyenne, kon hem volgens velen het kampioenschap in zijn eigen dorp niet ontgaan. Maar de vierde nationale trui werd zwaar bevochten. Pas in de laatste ronde sloeg hij zijn slag en zijn grootste concurrent Ger Bongers had het nakijken. Hij sloot het seizoen 1997/98 af met maar liefst zeventien eerste plaatsen en werd in het Belgische Mol tweede op het wereldkampioenschap voor veteranen van 40 - 45 jaar, achter de Belg Jan Vervecken. Zijn late successen bij het veldrijden hadden als oorzaak dat hij de cyclo-cross aanvankelijk zag als een prima manier om te overwinteren. "Het zwaartepunt lag bij mij altijd op de weg. Na 1993 is dat veranderd, want toen kwam ik er achter dat het veldrijden me veel beter lag dan de weg. Was ik maar eerder met crossen begonnen", verzuchtte de karaktervolle pupil van trainer Fré Bos. Dat Steensma een veelzijdig iemand is bewijst wel het feit dat hij drie jaar lang trainer/coach van de Friese Bional-juniorenselectie was. Ook bracht hij in de wintermaan- den een aantal jonge renners de geheimen van het cyclo-crossen bij op een verlicht terrein bij college-veteraan-veldrijder Henk de Vries te Surhuizum. Per 1 januari 1998 verliet Jan Steensma na zesentwintig jaar de Wielervereniging Drachten en werd lid van de Brabantse club RWC Reusel. De voornaamste uitslagen: 1974: 1e Provinciale kampioenschappen veldrijden te Emmen bij de amateurs; 1976: 2e Provinciale kampioenschappen weg amateurs te Kloosterburen; 1978: 3e Provinciale kampioenschappen veldrijden amateurs te Hemrik; 1983: 1e Districtkampioenschappen veldrijden amateurs te Drachten; criteriumzeges te Marrum en Groot-Gelmen (België); 1989: 1e Districtkampioenschappen veldrijden amateurs te Drachten; 1992: 2e Districtkampioen- schappen veldrijden amateurs te Noordwolde; 1993: 3e Regiokampioenschappen veldrijden cyclosportieven te Drachten; 1994: 3e Kampioenschap van Nederland veldrijden veteranen te Sint Michielsgestel; 1e Regiokampioenschappen veldrijden veteranen te Nijverdal; 1995: 1e Kampioenschap van Nederland veldrijden voor veteranen te Soestduinen; 1e Regiokampioen- schappen veldrijden veteranen te Veendam; 1996: 1e Kampioenschap van Nederland veldrij- den veteranen te Zwolle; 1e Regiokampioenschappen veldrijden veteranen te Gieten; 1997: 1e Kampioenschap van Nederland cyclo-cross voor veteranen te Surhuisterveen; 1e Regiokam- pioenschappen cyclo-cross veteranen te Noardburgum; 4e WK cyclo-cross veteranen te België; 1998: 1e Kampioenschap van Nederland cyclo-cross voor veteranen te Surhuisterveen.

De jongste telg uit de Steensma-familie is de op 23 november 1979 te Surhuisterveen geboren Herman Steensma, zoon van Jan. Hij begon in 1993 met fietsen in wedstrijdverband, ook bij de Wielervereniging Drachten en Omstreken. Bij de nieuwelingen behaalde hij tijdens de districtkampioenschappen op de weg te Delfzijl een bronzen medaille en als neo-amateur in 1997 was er ook brons tijdens de regiokampioenschappen cyclo-cross te Noardburgum.