MAX VAN DER KLOOSTER

De Drachtster Marcus (Max) van der Klooster, geboren op 20 december 1944 te Opeinde, reed zijn eerste wedstrijd als lid van De Friesche Leeuw op 30 april 1962 rond het Cambuur- stadion te Leeuwarden, en zijn eerste prijsje werd enkele maanden later behaald in Hallum (10e). Het was het begin van een langdurige wielercarrière, waarin Van der Klooster nimmer het zoet der overwinning mocht smaken. "Ik was nooit goed, maar ook nooit slecht. Mijn handicap was, dat ik niet kon demarreren en evenmin beschikte ik over een rap eindschot", stelde Max van der Klooster. "Pas later kregen we bij de club, inmiddels WV Drachten e.o., gerichte training van Mark Koks en Peter Nieuwenhuis, maar voor mij was het toen te laat om mijn zwakke punten te verbeteren". Twee jaar reed hij bij de nieuwelingen, maar hij kwam aan wedstrijdrijden nauwelijks toe wegens militaire dienstplicht bij de Koninklijke Marine. Daarna stapte hij over naar de amateurs en in 1965 werd Max van der Klooster, die "sljocht op fytsen" was, lid van de eerste Friese sponsorploeg, geldelijk gesteund door de Circula Ketelfabriek uit Stiens. Te Steentil werd zijn team in 1967 clubkampioen van het noorden voor ploegen (samen met Klaas Stobbe, Mient Douma en Durk Steensma), maar het hoogtepunt uit zijn wielerloopbaan was een derde plaats op het Nederlands kampioenschap ploegachtervolging in 1972 op de baan van het Olympisch Station te Amsterdam. Zijn teamgenoten waren Emi Nieu- wenhuis, Anne Wiegersma en Durk Steensma. In 1991 stopte Max van der Klooster op 47- jarige leeftijd met de actieve sport en werd (mede)organisator van De Diamant van het Noor- den, een klassieke wegwedstrijd met start en finish in Drachten.