JAN W.P. CHARISIUS

Twee weken nadat hij zijn eerste racefiets kreeg (mei 1948), debuteerde Jan Charisius uit Leeuwarden, geboren in 1926, in de Acht van Bolsward, een wedstrijd langs de Friese elf ste- den. Hij deed het uitstekend en werd vierde. Dat was het begin van een succesvolle wielercar- rière, die tot medio 1955 zou duren. Gedurende die tijd was hij onbetwist de beste Friese wielrenner. Hij won talloze club- en interclubwedstrijden en ook op de hometrainer kon hij goed uit de voeten. Jan Charisius werd vier maal kampioen van Friesland op de weg en éénmaal op de hometrainer (1951 te Leeuwarden). In 1950 was hij primus te Saasveld, waarbij hij Bep Andriessen achter zich liet, in 1951 zegevierde hij te Emmen vóór Roel Westerterp maar in 1952 werd hij te Steentil verrassend verslagen door de Harlinger Cor Nijkamp. Maar zowel in 1953 (Noorderhogebrug) als 1954 (Zwolle) was hij wederom de sterkste Friese renner. Na zijn actieve fietscarrière was Charisius nog enige tijd secretaris van De Friesche Leeuw en maakte deel uit van het Friese jurycorps. Behalve een uitstekend wielrenner was Charisius ook een zeer begaafd schaatsenrijder. In 1951 was hij 3e op het Nederlands kampioenschap all-round, achter Kees Broekman en Gerard Maarse en 16e op het Europees kampioenschap. Deelname aan de Olympische Spelen van 1952 te Oslo bracht geen succes, wel een valpartij op de 500 meter. In 1954 was hij 13e op het NK all-round, 3e in de Friese Elfstedentocht en in zijn laatste actieve jaar, 1955, 6e op het NK all-round. Jarenlang was Charisius daarna official van de Koninklijke Nederlandsche Schaatsenrijders Bond en de International Skating Union.