ARIE BOUMA

Arie Bouma werd geboren op 23 april 1881 te Leeuwarden. In 1896 werd hij amateur en behaalde vanaf 1899 eerste prijzen te Roordahuizum, Wier, Harlingen, Wolvega, Oranjewoud, Tjummarum en Dokkum. Een jaar later werd Bouma te Dokkum kampioen van Friesland, kampioen van het noorden te Veenwouden (Quatrebras) in 1902 en kampioen van Nederland in 1903 op de korte afstand (1.000 meter in 1 minuut 42 2/5 seconde). In 1904 werd hij beroepsrenner, werd in 1906 derde bij het kampioenschap van Nederland voor sprinters, in 1907 tweede op hetzelfde onderdeel en in 1911 behaalde hij het kampioenschap van Nederland op de korte afstand (1000 meter). Arie Bouma reed veel in Frankrijk, o.a. op de Buffalo- wielerbaan te Parijs. Na wekenlang zonder enig succes in Parijs te hebben gereden won hij op maandag 16 juni 1913 in een premiewedstrijd georganiseerd ter gelegenheid van de wieler- wedstrijden der theaters een tweede prijs, achter Fournous maar vóór Quaissard, Ricaux, Bournac en Beyl. Aan deze wedstrijd namen 30 renners deel. Op de zondag daarvoor boekte hij een belangrijk succes door te Saumur de premiewedstrijd te winnen vóór Fournous, Boishard en Guichet, na eerst van de 14 premies er 7 in de wacht te hebben gesleept. Hij keerde voor de laatste maal na een verblijf van 9 maanden te Parijs in januari 1914 naar Leeuwarden terug. Arie Bouma, die behalve een uitstekend wielrenner ook een schaatsenrijder van formaat was, overleed in 1962.